Co do zasady nabycie nieruchomości w Polsce przez cudzoziemca wymaga uzyskania zezwolenia. Przepisy przewidują jednak szereg wyjątków, w których cudzoziemiec może nabyć nieruchomość bez konieczności występowania o takie zezwolenie. Jednocześnie istnieją sytuacje, w których zezwolenie jest obowiązkowe, niezależnie od rodzaju nieruchomości czy statusu nabywcy.
W tym materiale omówimy:
• kiedy zezwolenie nie jest wymagane,
• w jakich przypadkach jego uzyskanie jest obowiązkowe,
• jakie wyjątki przewidują przepisy,
• oraz jak wygląda procedura uzyskania zezwolenia.
Cudzoziemcem jest:
1) osoba fizyczna nieposiadająca obywatelstwa polskiego;
2) osoba prawna mająca siedzibę za granicą;
3) nieposiadająca osobowości prawnej spółka osób wymienionych w pkt 1 lub 2, mająca siedzibę za granicą, utworzona zgodnie z ustawodawstwem państw obcych;
4) osoba prawna i spółka handlowa nieposiadająca osobowości prawnej mająca siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, kontrolowana bezpośrednio lub pośrednio przez osoby lub spółki wymienione w pkt 1, 2 i 3.
📌 Ważne: nawet polska spółka może być uznana za „cudzoziemca”, jeśli kontrolują ją osoby zagraniczne. Za kontrolowaną uważa się spółkę, w której cudzoziemiec lub cudzoziemcy dysponują bezpośrednio lub pośrednio powyżej 50% głosów na zgromadzeniu wspólników lub na walnym zgromadzeniu, także jako zastawnik, użytkownik lub na podstawie porozumień z innymi osobami, albo mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów Kodeksu spółek handlowych.
1. Obywatele UE, EOG (Islandia, Lichtenstein, Norwegia) i Szwajcarii – nabycie nieruchomości bez zezwolenia.
2. Nabycie tzw. samodzielnego lokalu mieszkalnego - nie wymaga zezwolenia.
3. Nabycie samodzielnego lokalu użytkowego o przeznaczeniu garażowym lub udziału w takim lokalu – jeśli służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych nabywcy.
4. Cudzoziemcy mieszkający w Polsce ≥5 lat na podstawie zezwolenia na pobyt stały lub rezydenta długoterminowego UE.
5. Cudzoziemcy będący małżonkami obywateli Polski i mieszkający w Polsce ≥2 lat na podstawie zezwolenia na pobyt stały lub rezydenta długoterminowego UE – w przypadku nabycia dla wspólności ustawowej małżonków.
6. Nabycie nieruchomości od osoby, która jest jej właścicielem lub użytkownikiem wieczystym ≥5 lat, a nabywca jest w dniu nabycia uprawniony do dziedziczenia po tej osobie.
7. Nabycie w drodze dziedziczenia:
jeśli spadkobierca jest uprawniony do dziedziczenia ustawowego zgodnie z prawem kraju pochodzenia,
jeśli w kraju pochodzenia nie ma ustawowego dziedziczenia – stosuje się prawo polskie,
obejmuje również nabycie na podstawie testamentu, jeśli nabywca należy jednocześnie do kręgu ustawowych spadkobierców w kraju pochodzenia.
📌 Powierzchnia nieruchomości nabywanych przez cudzoziemca w celu zaspokojenia jego potrzeb mieszkaniowych nie może przekraczać 0,5 ha. W przypadku nabycia przez małżonków limit ten może zostać zwiększony do 1 ha.
Jednocześnie należy pamiętać, że w pewnych sytuacjach uzyskanie zezwolenia jest zawsze obowiązkowe. Dotyczy to przede wszystkim nieruchomości położonych w strefie przygranicznej oraz gruntów rolnych o powierzchni większej niż 1 ha. W takich przypadkach, niezależnie od rodzaju nieruchomości czy statusu nabywcy, zezwolenie musi być uzyskane.
Jeżeli cudzoziemiec planuje nabycie nieruchomości gruntowej lub budynku mieszkalnego (np. wolnostojącego domu), w większości przypadków konieczne jest uzyskanie zezwolenia.
📌 Zezwolenie wydawane jest na zakup konkretnej nieruchomości, a nie w sposób ogólny.
Zezwolenie wydaje Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (MSWiA) w formie decyzji administracyjnej. Jest ono ważne przez 2 lata od dnia wydania.
Procedura uzyskania zezwolenia obejmuje złożenie wniosku wraz z załącznikami potwierdzającymi:
status prawny nabywcy,
jego więzi z Polską,
możliwości finansowe nabycia nieruchomości oraz źródło pochodzenia środków,
a także dokumenty dotyczące samej nieruchomości.
Ministerstwo dokonuje weryfikacji formalnej wniosku, występuje o opinie do właściwych instytucji, a następnie wydaje decyzję. Należy poczekać, aż decyzja stanie się ostateczna, uzyskać stosowne zaświadczenie i dopiero wtedy przystąpić do czynności notarialnych.
Okolicznościami potwierdzającymi więzi cudzoziemca z Rzecząpospolitą Polską mogą być w szczególności:
posiadanie polskiego pochodzenia lub obywatelstwa polskiego,
zawarcie małżeństwa z obywatelem lub obywatelką RP,
posiadanie zezwolenia na pobyt: czasowy, stały, rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej (⚠️ sama wiza lub status UKR nie są wystarczające),
członkostwo w organie zarządzającym kontrolowanej polskiej spółki handlowej,
prowadzenie działalności gospodarczej lub rolniczej na terytorium Polski.
Opłata skarbowa za wydanie zezwolenia wynosi 1570 zł.
Dodatkowo:
98 zł – za wydanie promesy (jeżeli zainteresowany występuje z takim wnioskiem),
17 zł – za wydanie zaświadczenia o ostateczności decyzji,
17 zł – za pełnomocnictwo (jeżeli w sprawie działa pełnomocnik).
Czas rozpatrzenia wniosku zgodnie z przepisami wynosi do 2 miesięcy. Dodatkowo potrzeba ok. 2–4 tygodni na uprawomocnienie się decyzji i wydanie stosownego zaświadczenia. W praktyce cała procedura trwa zwykle około 4 miesięcy, pod warunkiem złożenia kompletnego wniosku. Warto mieć ten czas na uwadze przy podpisywaniu np. umowy przedwstępnej i ustalaniu terminu do zawarcia umowy przyrzeczonej.
Jeżeli zastanawiasz się, czy w Twoim przypadku wymagane jest zezwolenie, czy też możesz nabyć nieruchomość bez dodatkowych formalności, albo wiesz już, że zezwolenie jest konieczne, ale nie wiesz, od czego zacząć — zapraszam na konsultację i analizę Twojej indywidualnej sytuacji.
Kancelaria Adwokacka Jurisa wspiera klientów na każdym etapie procesu — od analizy prawnej, przez uzyskanie zezwolenia, aż po podpisanie umowy u notariusza.
Zapraszam do kontaktu!
Tagi: nieruchomości, cudzoziemcy w Polsce, zezwolenie na nabycie nieruchomości, karta pobytu, zakup nieruchomości, prawo nieruchomości
Strona www stworzona w kreatorze WebWave.